Staatliche Kunstsammlungen Dresden (SKD) to jedna z najstarszych i najbardziej prestiżowych sieci muzealnych na świecie, obejmująca piętnaście muzeów i instytucji badawczych działających w Dreźnie oraz innych miastach Saksonii. Od stuleci SKD chroni bezcenne zbiory, prowadząc jednocześnie badania naukowe, działania konserwatorskie i szeroko zakrojoną działalność edukacyjną.

Jednym z najważniejszych muzeów wchodzących w skład SKD jest Porzellansammlung (Zbiór Porcelany), uznawany za światowy autorytet w zakresie kolekcji porcelany miśnieńskiej oraz porcelany chińskiej i japońskiej. Jego początki sięgają kolekcji elektorów saskich, a pierwsza inwentaryzacja zbiorów została przeprowadzona już w 1721 roku, co czyni go jedną z najwcześniej katalogowanych kolekcji ceramiki na świecie. W czasie II wojny światowej tysiące eksponató1) ewakuowano do pałaców i kopalń, aby uchronić je przed zniszczeniem Drezna. Po zakończeniu wojny znaczna część zbiorów została wywieziona do Związku Radzieckiego jako trofea wojenne, jednak większość obiektów powróciła do Drezna w latach 50. XX wieku. Od 1962 roku kolekcję można ponownie podziwiać w pałacu Zwinger.

Obecnie SKD z powodzeniem łączy wielowiekową tradycję z nowoczesnymi metodami badań i ochrony dziedzictwa. Posiada własne laboratorium konserwatorskie, które współpracuje z uniwersytetami i instytutami badawczymi, wykorzystując zaawansowane metody dokumentacji, analiz i konserwacji zabytków ceramicznych. Jednym z najważniejszych osiągnięć muzeum jest opracowanie cyfrowego katalogu około 8 000 obiektów ceramiki wschodnioazjatyckiej z historycznej kolekcji Augusta Mocnego, który udostępnia badaczom i miłośnikom ceramiki z całego świata fotografie, informacje o proweniencji oraz opracowania naukowe.

SKD wnosi do projektu Joining the Shards uznane na świecie doświadczenie w zakresie konserwacji ceramiki, badań naukowych, dokumentacji muzealnej oraz upowszechniania dziedzictwa kulturowego. W sposób praktyczny dzieli się nimi z partnerami podczas warsztatów z konserwacji i opowiadania o przeszłości, nadzoruje także prace nad stworzeniem podręcznika dobrych praktyk z tych obszarów, które będą służyć w przyszłości wszystkim europejskim muzeom, zainteresowanym tym zagadnieniami.

Projekt „Joining the shards” jest współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach programu Erasmus+