W zbiorach bolesławieckiego muzeum znajduje się bogato zdobiony piec kaflowy wykonany w słynnych miśnieńskich zakładach ceramicznych. Pierwotnie piec znajdował się w kamienicy położonej przy ul. Kaszubskiej 4 w Bolesławcu. Budynek powstał przed 1902 r. w ciągu reprezentacyjnej zabudowy ówczesnej Bergstrasse, jednej z ulic prowadzących od dworca kolejowego do centrum miasta, a zarazem otaczających plac Wolności (niegdyś Bahnhofsplatz). Zabudowa ul. Kaszubskiej składała się z ekskluzywnych kamienic, wzniesionych w modnym na przełomie XIX i XX w. nurcie historyzującym. Kamienica nr 4 oraz posiadająca bliźniaczy wystrój kamienica nr 5, mieszcząca Urząd Poczty Polskiej, są w tym ciągu najbardziej okazałe i malownicze. Jest to zasługa zastosowania w elewacjach bogato zdobionych, plastycznych elementów neogotyckich z malowniczymi wieżyczkami i rozbudowanymi szczytami.
W prestiżowym budynku, obok wielu znamienitych bolesławian, mieszkał m.in. dr Wilhelm Pukal, pierwszy dyrektor założonej w 1897 r. Zawodowej Szkoły Ceramicznej, a wcześniej chemik w laboratorium Królewskiej Manufaktury Porcelany w Berlinie. Piec, który stanowił pierwotne wyposażenie jednego z mieszkań, powstał w tym samym czasie, co kamienica i w dobrym stanie przetrwał lata wojny oraz okres powojenny. W l. 70 XX w., kiedy to w budynku znajdowała się Miejska Biblioteka Publiczna, został zdemontowany i trafił do zbiorów Muzeum Ceramiki. W 2009 r. po pracach montażowych wyeksponowano go na otwartej wówczas stałej wystawie Działu Historii Miasta przy ul. Kutuzowa 14, a w ubiegłym roku, po przenosinach, stał się ozdobą nowo otwartej ekspozycji w pałacu Pücklera przy ul. Zgorzeleckiej 28/29.
Na tylnej części pieca znajduje się nazwa jego producenta: „SACHS.OFENFABRIK MEISSEN / ERNST TEICHERT”. Historia zakładu sięga 1869 r. Fabryka szybko się rozwijała. Na początku XX w. zatrudniała około 500 pracowników i posiadała przedstawicielstwa oraz wzorcownie w większości średnich i większych miast niemieckich. Podążając za zmieniającą się modą wprowadzano nowe wzory kafli oraz pokrywano je kolorowymi szkliwami. Kafle piecowe wykonywane w tym zakładzie, funkcjonalne i estetyczne, były bardzo cenione ze względu na kunszt i precyzję wykonania. Świadczą o tym liczne otrzymane nagrody. Wytwórnia zdobywała pierwsze nagrody na wystawach branżowych w Kassel (1870 r.), Dreźnie (1875 r.), Lipsku (1879 r.), Teplitz (1884 r.), Monachium (1888 r.) i Kolonii (1889 r.), srebrne medale w Monachium (1876 r.), Halle (1881 r.) i Görlitz (1885 r.) oraz brązowy medal w Teplitz (1885 r.).
Piec w bolesławieckim muzeum wykonany został z ozdobnych kafli ceramicznych w odcieniach zieleni. Kafle w dolnej części posiadają dekorację w formie obrysu czterolistnej koniczyny połączonej z kwadratem, ich wnętrze ozdobione jest skierowanymi na boki liśćmi i liliami. Górna część pieca zbudowana jest z kwadratowych kafli z okrągłymi medalionami z niewielkim kaboszonem w części środkowej, obwiedzionych wicią roślinną i ujętych ramami zamykającymi całą kompozycję. Ta część zakończona jest falistym, dekoracyjnym zwieńczeniem z kartuszem z motywem małżowinowo-chrząstkowym ujętym przeciwstawnymi wolutami w części centralnej
Piec posiada sporo elementów dekoracyjnych, które wywierają duże wrażenie podczas ich oglądania z bliska. Warto przyjrzeć się kaflom pod różnymi kątami, co pozwoli na dostrzeżenie kolorystycznych niuansów i precyzji ornamentów.
Muzeum Ceramiki
11.00-17.00
Centrum Dawnych Technik Garncarskich
nieczynne
Punkt Informacji Turystycznej
10.00-16.00
Muzeum Ceramiki
11.00-17.00
Centrum Dawnych Technik Garncarskich
nieczynne
Punkt Informacji Turystycznej
10.00-16.00
Muzeum Ceramiki
nieczynne
Centrum Dawnych Technik Garncarskich
nieczynne
Punkt Informacji Turystycznej
nieczynne
Muzeum Ceramiki
nieczynne
Centrum Dawnych Technik Garncarskich
nieczynne
Punkt Informacji Turystycznej
nieczynne
