Po krótkiej przerwie przedstawiamy kolejne osoby związane z bolesławieckim środowiskiem fotograficznym, będące członkami Stowarzyszenia Fotograficznego „Camera”. 

Członkowie SF „Camera” Magdalena Przebięda

Absolwentka Prywatnego Policealnego Studium Fotograficznego PHO-BOS we Wrocławiu (1999). Współpracuje z miesięcznikiem „Nieznany Świat”, dla którego wykonała m.in. ponad trzydzieści okładek. Posiada Certyfikat Nowych Wzorców Sztuki (od 2017), przyznawany przez czasopismo „Nieznany Świat” (od 2011 r.). Od 2015 r. związana z Kłodzkim Klubem Fotograficznym , z którym wystawiam swoje prace w Polsce i Czechach. Od 2024 r. bierze udział w zajęciach Pracowni Fotograficznej w MDK w Bolesławcu, a od roku 2025 należy do Stowarzyszenia Fotograficznego „Camera” w Bolesławcu.

Pięknie i obrazowo opowiada o swojej pasji. Świat jest przebogaty, chciałabym pokazać jego złożoność i bezmiar. Czasem coś się w duszy odzywa i fotografia pomaga mi nadać temu kształt, zatrzymać, uzewnętrznić. Robię zdjęcia składając je z kilku różnych, aby oddać to czego nie da się uchwycić. Majstruję przy fotografii próbując zrekompensować brak zapachów, dźwięków, moje samopoczucie w danej chwili. Fotografia daje wytchnienie, pozwala stanąć z boku, nabrać dystansu. Przyglądam się dokładniej otoczeniu, czy to co widzę jest dla mnie warte zapamiętania. Składam obrazy w symetrie, które z chaosu wyciągają porządek. Jest to mój sposób na pokazanie tego jak widzę, co spostrzegam, jaką mam wrażliwość. Dzielenie się tym daje mi dużą radość.

Staram się aby moje fotomontaże były wieloznaczne, aby każdy mógł dostrzec coś dla siebie, coś swojego, co poruszy jego wnętrze; wtedy fotografia zaczyna żyć własnym życiem. Słyszę czasem, że ktoś widzi rzeczy których ja nie zauważyłam, a mój pomysł miał w założeniu inny kierunek. Więcej interpretacji, czyni fotografię pełniejszą, wielopoziomową.

Utrwalony obraz fascynuje różnorodnością, unikalnym ujęciem. Tym, że w jednym miejscu, kilkoro fotografów widzi zupełnie coś innego. Naciśnie spustu migawki w innym momencie, inny kolor, kształt zwrócą ich uwagę, inne kadry współgrają z daną osobą. Jedno miejsce a patrzenie na świat tak różne. Trochę jak z płatkami śniegu – nie powtórzy się żaden kształt. Zawsze mnie to zadziwia i fascynuje. Bywają chwile, gdy światło, przestrzeń, obraz są dla mnie tak spójne, że nie wolno mi tego burzyć. Czasem potrzebuję odrobinę chaosu, koloru a czasem szukam harmonii i spokoju, potrafię je w fotografii dla siebie odnaleźć.